Onze kleine man is fijnmotorisch zijn leeftijd iets vooruit.
Grofmotorisch is hij daarentegen een soort van ehm... koekebakker.
Nu gaan we dus naar fysio.
Want tegenwoordig mag je niet meer jezelf zijn.
En wordt er paniekerig gereageerd als je ergens iets minder sterk in bent.
Wat blijkt...
Grofmotorisch functioneert hij leeftijdsadequaat.
Hij is lang, want lange papa (2 meter).
Het is ook onhandig zo'n lang lijf.
Maar.
Fysiomevrouw zei:
Hij is een denker hè.
Jaaaa !
En dat weerhoudt hem om onbevangen ergens in te stappen hè.
Jaaaa !
En als het niet meteen lukt, geeft hij op.
Jaaaa !
Hij doet iets pas als hij wéét dat hij het kan.
Jaaaa !
Deze mevrouw snapt ons mannetje.
Joehoe !
Hij heeft wel oefening nodig (evenwicht/ doseren), omdat hij anders het bewegen uit de weg gaat.
Het gaat alleen via een andere weg.
De cognitieve weg en het leren aanvoelen van de beweging.
Nu heeft de fysiomevrouw de meest leuke toestellen en speelmaterialen.
Die hebben de meeste mensen doorgaans niet in huis.
Dus ging ik aan de slag.
Een groot rolkussen (IKEA) wordt 'wiebelkussen' en de pittenzakken die hij vanaf het kussen moet gooien maakte ik zelf.
Alleen niet met pitten.
Maar met rijst.
Hij koos zelf de dieren uit.
En oeps...
Zat er toch nog een vosje bij.
