... een moeder die haar zaakjes altijd goed voor elkaar heeft.
Niet ?
Oh.
Toen de snowboots in de winkel lagen, zo ongeveer direct na de zomer, kocht ik meteen een paar. Voor de horrorwinter die ging komen. Vorig jaar had ik het nog niet door -verse moeder als ik ben- dat je dat soort dingen héél vroeg moet kopen. Dat je anders achter het net vist... Maar ik heb 'm door nu hoor, die vooruitziende moederdingen.
Dacht ik.
Tot er sneeuw viel. En het koud was. Heel koud.
En dan heb je wanten in huis.
Toch ?
Ehm.
Goed.
Zo maak je snel een paar wanten van een oude trui.
Neem de omtrek van de hand. Ik hield een verftekening tegen het raam, wegens afwezigheid van kleine man. Teken daar een want omheen op een ander papier.
Knip uit een oude trui de buitenkanten (4), knip uit een (fleece)trui de binnenkanten (4). Van nog een andere trui knipte ik de onderkanten van de mouwen af zodat ze als boord konden dienen (2).
Ik knipte nog wat versiering voor de buitenkant. Maak dit erop voordat je alles dichtnaait.
Er is vást een sjiekere manier om de boorden eraan te naaien, maar ik deed het zo...
En dan de test. En over 3... 2... 1 seconde zijn ze weer uit...
En ja, dan krijg je dus koude handen.
Zucht, daar sta je dan met je goeie moedergedrag.
Maar er zijn wel wanten in huis.
Voor de sier.







15 opmerkingen:
Wat een leuke wanten! Met de letter erop! Super! Nu nog lijm vanbinnen, zodat ze aan blijven :) Heerlijk, die sneeuw! Liefs MiM
het zijn leuke wantjes!:) Jammer dat ie ze niet aan wil:(
Of je koopt (gut-wat-ben-ik-toch-efficiënt) meteen na de zomer sneeuwlaarzen en dan blijkt het grut veel harder te groeien dan je je in je meest efficiënte scenario's kon voorstellen.
Ja. En als je ze dan wil gebruiken en ontdekt dat ze al veel te klein zijn, zijn alle sneeuwlaarzen uitverkocht. Dus.
Ze zijn superleuk!
Jammer dat ze alleen voor de sier zijn, maar gelukkig zijn ze daar dan wel mooi genoeg voor!
@Belinda Ruilen? Ik kocht ze enthousiast een maat groter maar Druif blijkt juist niet zo hard te groeien. :)
Mooie wanten!!
Wij trappen d'r ook niet meer in. Zodra de eerste snowboots verschijnen haal ik ze in huis. Handschoenen ook, want hoe leuk deze ook zijn, ik snap er nu al niets van. Binnenste buiten, aan elkaar stikken, draaien...dat wordt niks. Laat mij maar traktaties verven, gaat me beter af ;-)
En ja, eindelijk!
Mooi plaatje die laatste.
Touwtje eraan en door de mouwen. Dan het touwtje niet te lang maken dat de handschoentjes niet zo makkelijk uitgaan....misschien dat hij ze dan aanhoudt???
Boordjes eraf halen en iets gerekt er opnieuw aanzetten.
Succes.
Die letters erop vind ik de max!
En zo te izn was er daarna een troostje voor de koude vingers en was alles snel vergeten en zat het moedergevoel weer top!
Herkenbaar en zo schattig!
En als moeder blijf je vallen en opstaan zelfs na 21 jaar :0)
Wauw ! Tof !
Bravo voor het inventieve maatnemen! Touwtje eraan,door het ophanglusje halen en niet vooral niet lang, dat wil nog wel eens helpen bij het aanblijven.
je bent een fantastische moeder... je maakt niet alleen wanten maar je zorgt zo te zien ook voor onvergetelijke herinneringen... warme chocolademelk na het buiten schaatsen/sneewpoppen maken. .... mijn kinderen hebben het er nog over, dus dat is een goeie gooi van je.
En schattig die wanten.
Mooi verhaal! Warme chocolademelk is de beste troost tegen de kou!
De volgende keer zal hij ze wel 4 seconden aanhouden :-) enne, zalig dat chocomelbekkie!
Ha zo ging het hier ook, maar na een paar dagen wou ze de wanten echt wel aanhouden want sneeuw dat is toh wel heeel koud om mee te spelen. Zelf heb ik geen goed skipak, zou dat ook zo makkelijk op te lossen zijn??!
Een reactie plaatsen